Opgroeien tussen werelden
Musa, geboren als Muhsin Abdulwahab in 1988, groeide op tussen twee werelden. Zijn eerste levensjaren bracht hij door in Jemen, waarna hij in 1996 met zijn familie naar Nederland emigreerde. De overgang naar een nieuw land bracht grote uitdagingen met zich mee: een andere taal, een onbekende cultuur en het gevoel er niet vanzelfsprekend bij te horen. Na een korte periode in Vuren vestigde het gezin zich in Rotterdam, de stad die Musa uiteindelijk zou vormen en inspireren.
Als kind voelde Musa zich vaak een buitenstaander. Hij had een taalachterstand en vond het lastig om zijn plek te vinden, maar ontwikkelde tegelijkertijd een rijke fantasiewereld waarin hij zich kon terugtrekken. Die verbeeldingskracht werd een houvast en later zelfs een kracht.
De kracht van verbeelding en televisie
Televisie speelde een onverwacht grote rol in Musa’s ontwikkeling. Wat begon als een manier om zijn Nederlands te verbeteren, groeide uit tot een diepe liefde voor verhalen, films en personages. Hij raakte gefascineerd door acteurs die met hun spel emoties konden overbrengen zonder veel woorden nodig te hebben. Vooral Denzel Washington en Jackie Chan maakten diepe indruk: de één door zijn intensiteit en overtuigingskracht, de ander door zijn fysieke spel, humor en discipline.
Langzaam maar zeker begon Musa te begrijpen dat verhalen mensen kunnen raken, verbinden en laten nadenken. Zonder dat hij het toen al wist, werd hier de basis gelegd voor zijn latere werk op het podium.
Een droom die niet vanzelfsprekend was
Na de groep 8-musical wist Musa het zeker: hij wilde acteur worden. Die droom voelde voor hem logisch en onvermijdelijk, maar werd binnen zijn gezin niet direct omarmd. Zijn vader stond sceptisch tegenover een toekomst in de kunst en zag liever een veilig, voorspelbaar pad voor zijn zoon. Die weerstand zorgde bij Musa voor innerlijke conflicten: volg je je hart of de verwachtingen van je omgeving?
Jarenlang balanceerde hij tussen twijfel en verlangen. De droom bleef, maar de weg ernaartoe voelde onzeker en onduidelijk. Toch liet Musa die droom nooit volledig los. Integendeel: juist door de weerstand groeide zijn drang om zichzelf te bewijzen.
De sprong zonder zekerheid
In 2018 nam Musa een beslissing die achteraf alles veranderde. Zonder enige ervaring in cabaret meldde hij zich aan voor het Cameretten Festival, een van de meest prestigieuze cabaretfestivals van Nederland. Hij wist niet wat hij kon verwachten en had geen garantie op succes. Wat hij wel had, was de bereidheid om te falen.
Tot zijn eigen verrassing bereikte Musa de finale en stond hij plotseling in het Nieuwe Luxor Theater in Rotterdam voor een zaal van 1500 mensen. Een moment dat voelde als bevestiging, maar ook als confrontatie: dit was het resultaat van durven springen zonder te weten waar je zou landen.
Van podiumervaring naar persoonlijke stem
Tijdens de finalistentournee door heel Nederland kreeg Musa de kans om zichzelf verder te ontwikkelen en zijn eigen stem te vinden. Hij werd getekend door Kobra Theater Producties in Amsterdam, wat hem de ruimte gaf om zijn verhalen verder uit te diepen. Niet door een perfect plaatje te schetsen, maar door eerlijk te zijn over twijfel, mislukkingen en groei.
Musa ontdekte dat juist zijn kwetsbaarheid zijn grootste kracht is. Door zichzelf te laten zien zoals hij is, met humor en zelfspot, weet hij mensen te raken die zich herkennen in zijn zoektocht.
Ik ben Musa
Momenteel staat Musa in het theater met zijn tweede avondvullende cabaretvoorstelling Ik ben Musa. In deze voorstelling vertelt hij zijn verhaal zonder maskers: over afkomst, identiteit, verwachtingen en het loslaten van angst. De titel is geen toeval; het is een statement. Geen rol, geen etiket, maar een mens die zijn eigen plek opeist.
De tweede première vindt plaats op 18 januari 2025 in het Zuidplein Theater in Rotterdam, een symbolische locatie in de stad waar zijn reis echt begon.
Een verhaal dat blijft bewegen
Het verhaal van Musa is er geen van een rechte lijn omhoog. Het is een verhaal van omwegen, vallen, twijfelen en telkens weer opstaan. Van een jongen met een taalachterstand en grote dromen, tot een maker die zijn eigen pad durft te volgen. Zijn reis laat zien dat identiteit geen vaststaand gegeven is, maar iets dat zich blijft ontwikkelen.
Musa bewijst dat je niet alles hoeft te weten voordat je begint. Soms is het genoeg om te bewegen, te proberen en trouw te blijven aan wie je bent. Juist daar, in die eerlijkheid, ontstaat echte verbinding.