Meer dan een acteur
Hamza Othman bouwde in korte tijd een sterke carrière op als acteur in producties voor NPO, Videoland en Netflix. Zijn rollen kenmerken zich door gelaagdheid: jongeren die balanceren tussen verwachtingen, loyaliteit en morele grenzen. Dat is geen toeval. Hamza kiest bewust voor verhalen die iets zeggen over de samenleving en over de leefwereld van jongeren.
Een belangrijk keerpunt daarin was zijn rol in de film Wraak. De film laat zien hoe jongeren ongemerkt kunnen worden meegezogen in criminaliteit, vaak niet vanuit slechte intenties, maar door omstandigheden, druk en gebrek aan perspectief. Hamza’s vertolking raakte veel kijkers juist omdat het menselijk bleef, zonder sensatie, zonder verheerlijking.
Wat Hamza onderscheidt, is dat hij zijn werk niet los ziet van de werkelijkheid. Voor hem stopt een verhaal niet bij de aftiteling. Hij gebruikt zijn ervaringen als acteur om gesprekken te voeren met jongeren, professionals en organisaties. Niet vanuit een verheven positie, maar vanuit herkenning.
In zijn lezingen en workshops spreekt hij open over twijfel, keuzes maken en het gevoel soms vast te zitten tussen verschillende werelden. Hij laat zien dat succes niet betekent dat alles vanzelf gaat, en dat onzekerheid geen zwakte is, maar onderdeel van groei.
Mentale kracht onder druk
Een andere kant van Hamza werd zichtbaar tijdens zijn deelname aan Expeditie Robinson. Op een onbewoond eiland, zonder comfort of afleiding, werd hij geconfronteerd met honger, stilte en zichzelf. Die ervaring legde zijn mentale veerkracht bloot, maar ook zijn kwetsbaarheid.
Hamza sprak later open over onderschat worden, bewijsdrang en trouw blijven aan je waarden onder druk. Precies die eerlijkheid maakt zijn verhaal geloofwaardig. Hij laat zien dat mentale kracht niet zit in altijd sterk zijn, maar in blijven staan wanneer het moeilijk wordt.
Een geloofwaardige stem voor jongeren
Hamza Othman wordt vaak omschreven als rolmodel, al zal hij zichzelf zo niet snel noemen. Wat hij wél is: iemand die jongeren serieus neemt. Hij spreekt niet over jongeren, maar met jongeren. Zonder vaktaal, zonder oordeel. Daardoor voelen jongeren zich gezien en durven ze te reflecteren op hun eigen keuzes.
Zijn kracht zit in nuance. Hij veroordeelt niet, maar stelt vragen. Hij biedt geen kant-en-klare antwoorden, maar ruimte om na te denken over identiteit, invloed, rolmodellen en verantwoordelijkheid.
Waarom zijn verhaal blijft hangen
Hamza’s verhaal werkt omdat het echt is. Omdat het niet gladgestreken is. Hij combineert acteerervaring, persoonlijke groei en maatschappelijke betrokkenheid tot verhalen die blijven doorwerken, bij jongeren én bij de mensen die met hen werken.
Of hij nu op het scherm staat, op een podium of in gesprek is met een groep jongeren: Hamza Othman laat zien dat verhalen pas echt impact hebben wanneer ze dichtbij durven te komen.
En misschien is dat wel het antwoord op de vraag: wie is Hamza Othman eigenlijk? Iemand die zijn stem gebruikt om ruimte te maken voor echte gesprekken, precies daar waar ze het hardst nodig zijn.