Wanneer verhalen het verschil maken op de werkvloer
Er zijn momenten waarop een organisatie alles goed lijkt te doen. De strategie klopt, de cijfers zijn helder, de processen strak ingericht. En toch blijft er iets knagen. Vergaderingen voelen veilig, maar niet open. Diversiteit is aanwezig, maar gesprekken blijven oppervlakkig. Mensen werken samen, maar écht verbinden gebeurt zelden.
Het is precies op dat punt dat het werk van Nora Akachar begint.
Niet nóg een beleid, maar een ander gesprek
Nora gelooft niet dat inclusie ontstaat door beleid alleen. Ze ziet dagelijks hoe goede intenties vastlopen omdat mensen simpelweg niet weten hoe ze het gesprek moeten voeren. Over verschil. Over identiteit. Over ervaringen die niet in spreadsheets passen.
In haar werk als theatermaker en verhalenverteller heeft ze geleerd dat verandering zelden begint met overtuigen. Het begint met herkennen. Met iemand horen zeggen: “Dit heb ik ook gevoeld.” Of juist: “Dit heb ik nooit zo gezien.”
Dat moment - waarin perspectieven verschuiven, is waar verhalen hun kracht tonen.
Wat bedrijven vaak onderschatten
In organisaties wordt veel gesproken over psychologische veiligheid, samenwerking en cultuur. Maar weinig ruimte wordt gemaakt voor de verhalen áchter gedrag. Waarom iemand zwijgt in een overleg. Waarom een grap wel of juist niet landt. Waarom sommige collega’s altijd op scherp staan.
Nora brengt die lagen naar boven zonder te forceren. Niet door te beschuldigen, maar door zichtbaar te maken wat normaal onzichtbaar blijft. Haar verhalen zijn persoonlijk, maar nooit privé. Ze zijn scherp, maar altijd menselijk.
Juist daardoor herkennen teams zichzelf. Niet als “de inclusieve organisatie” of “de achterblijver”, maar als mensen die samen zoeken naar hoe het beter kan.
Inclusie is geen eindpunt, maar een vaardigheid
Wat Nora organisaties laat zien, is dat inclusie geen status is die je behaalt, maar een vaardigheid die je oefent. Net als luisteren. Net als feedback geven. Net als leiderschap.
In haar lezingen en sessies ervaren teams dat inclusie niet gaat over het juiste woordgebruik, maar over nieuwsgierigheid. Over durven vragen in plaats van invullen. Over ongemak toelaten zonder dat het escaleert.
Dat maakt haar werk zo relevant voor het bedrijfsleven. Want waar diversiteit vaak als uitdaging wordt gezien, laat Nora zien dat het juist een bron van innovatie en veerkracht is – mits je het gesprek aandurft.
Wat blijft hangen na haar verhaal
Na een lezing van Nora verandert er zelden alles in één keer. Maar er verschuift iets fundamenteels. Mensen luisteren anders. Stellen andere vragen. Denken twee keer na voordat ze aannames doen.
En misschien wel het belangrijkste: teams ontdekken dat inclusie niet iets is wat “extra” moet, maar iets wat samenwerking beter maakt. Menselijker. Effectiever.
Verhalen openen geen deuren omdat ze mooi zijn, maar omdat ze waar zijn. En precies daar ligt de kracht van Nora Akachar.