Musa Abdulwahab: durven bewegen zonder te weten waar je uitkomt

Opgroeien tussen culturen en verwachtingen

Het verhaal van Musa begint niet op een podium, maar in een gezin dat in 1996 vanuit Jemen naar Nederland emigreerde. Geboren als Muhsin Abdulwahab groeide hij op tussen twee werelden. De overgang naar een nieuw land bracht een taalachterstand, culturele verschillen en het gevoel er nooit helemaal bij te horen. Na een korte periode in Vuren verhuisde het gezin naar Rotterdam, de stad die Musa zou vormen en waar zijn verhaal verder wortel schoot.

Als kind was Musa een dromer. Hij leefde graag in zijn eigen fantasiewereld, een plek waar hij zichzelf kon zijn wanneer de echte wereld nog te groot en ongrijpbaar voelde.

Verhalen als houvast

Televisie speelde een belangrijke rol in Musa’s jeugd. Wat begon als een manier om de Nederlandse taal beter te leren, groeide uit tot een liefde voor verhalen en personages. Films boden herkenning, ontsnapping en inspiratie. Acteurs als Denzel Washington en Jackie Chan maakten diepe indruk, ieder op hun eigen manier. Musa ontdekte hoe krachtig het is wanneer iemand met zijn verhaal emoties weet te raken.
Zonder dat hij het toen al wist, werd hier de basis gelegd voor zijn latere werk: verhalen vertellen die verbinden.

Een droom die niet vanzelfsprekend was

Na de groep 8-musical wist Musa wat hij wilde worden: acteur. Die droom voelde voor hem helder en vanzelfsprekend, maar werd binnen zijn gezin niet direct gesteund. Zijn vader zag liever een veiligere toekomst voor zijn zoon en keek met scepsis naar een carrière in de kunst. Die spanning zorgde voor twijfel, uitstel en innerlijke strijd.

Toch bleef de droom aanwezig. Niet als een luid plan, maar als een stille overtuiging die steeds weer terugkwam. Musa leerde al vroeg hoe het voelt om te moeten kiezen tussen verwachtingen van anderen en trouw blijven aan jezelf.

De sprong zonder garantie

In 2018 besloot Musa het denken los te laten en te doen. Zonder enige ervaring in cabaret meldde hij zich aan voor het Cameretten Festival. Het was geen berekende zet, maar een sprong in het onbekende. Wat volgde, verraste niet alleen het publiek, maar ook hemzelf: een plek in de finale in het Nieuwe Luxor Theater in Rotterdam, voor een zaal van 1500 mensen.

Dat moment werd een keerpunt. Niet omdat alles ineens duidelijk was, maar omdat het liet zien wat er mogelijk is wanneer je durft te bewegen zonder zekerheid.

Het vinden van een eigen stem

Tijdens de finalistentournee door Nederland kreeg Musa de ruimte om zijn eigen stem te ontwikkelen. Hij werd getekend door Kobra Theater Producties in Amsterdam en ontdekte dat zijn kracht niet zit in perfectie, maar in eerlijkheid. Door twijfel, mislukkingen en persoonlijke ervaringen te delen, ontstond verbinding met het publiek.
Humor werd daarbij geen doel op zich, maar een middel om zware thema’s licht te maken en herkenbaar te houden.

Ik ben Musa

Momenteel staat Musa in het theater met zijn tweede avondvullende cabaretvoorstelling Ik ben Musa. De titel is veelzeggend. Het is een statement van zelfacceptatie en eigenaarschap. In de voorstelling vertelt hij openhartig over identiteit, verwachtingen en het loslaten van angst. De tweede première vond plaats op 18 januari 2025 in het Zuidplein Theater in Rotterdam, een symbolische plek in de stad waar zijn reis begon.

Blijven bewegen

Het verhaal van Musa is geen succesverhaal in de klassieke zin. Het is een verhaal over zoeken, proberen, vallen en weer opstaan. Over durven bewegen zonder te weten waar je uitkomt. Juist daarin schuilt zijn herkenbaarheid.

Musa laat zien dat je niet alles hoeft te begrijpen voordat je begint. Soms is het genoeg om één stap te zetten. En daarna nog één.